Okej.
Cholera.
Bridget, możesz tu przyjść? Potrzebuję pomocy.
Bridge?
Za minutkę, dobrze?
Próbuję go położyć.
Potrzebuję cię na cholerną sekundę.
Bridget.
Mamo, daj spokój.
Bridget.
Bridge?
Bridget?
Bridge, możesz tu przyjść? Potrzebuję pomocy.
- Które buty lepsze? - Chyba wychodzi kolejny ząbek.
- Które? Szybko. Zaraz będzie Brett. - Czarne.
Myślałam o brązowych.
Nie podobają mi się. Za dużo pasków.
A ja lubię te paski. Dodają tego czegoś.
Dokąd cię zabiera?
Jakieś nowe miejsce w Media.
Rustica, Rusticana, coś rustykalnego.
- Brzmi wykwintnie. - Jestem wykwintną dziewczyną.
Za hamburgera nie pokazuję wdzięków.
- „Wdzięków”? - O, tych.
Jasne.
Dobra.
Jestem gruba. Weź tę sukienkę.
I tak noszę tylko workowate koszulki i dresy.
Nie jesteś gruba, kochanie. Utknęłaś w rutynie.
Wiesz, ile przytyłam, gdy cię urodziłam?
- Nie. - Dwadzieścia kilo.
Kłamiesz.
Poważnie. Miałam szalone zachcianki.
Przy drodze 352 była knajpa Wagon Wheel.
Już jej tam nie ma, ale była wielka...
Jak Sizzler.
Co wieczór wpadała po mnie Karen G. Russo
i jechałyśmy do Wagon Wheel, żebym mogła zjeść pikantne klopsiki.
Dodawałam kwaśną śmietanę.
Powrót do normalnej wagi zajął mi dwa lata.
Więc przestań się nad sobą użalać, okej?
Chcę, żeby wszystko wróciło do normy.
Nic nie wróci do normy.
Radzisz sobie z tym, co zostało.
Cholera, to on.
Dobra. Jak wyglądam?
- Wyglądasz ślicznie. - Tylko tyle?
Nie powalająco ani oszałamiająco?
Wyglądasz powalająco,
oszałamiająco
i pięknie jak zawsze.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Nie czekaj.
Co ty tam wyprawiasz?
Zrobiłem oświetlenie na wybiegu. Wychodź.
Naprawdę sam to wybrałeś?
Sprzedawczyni powiedziała mi, że to noszą gorące kochanki.
Zajebiście zabawne.
Chodź, kochanie. Oszaleję przez ciebie.
Włącz jakąś muzykę, na litość boską.
Nie ma nic gorszego niż taniec bez muzyki.
Cofnij. To mi się podoba.
To?
Tak.
Znowu grzebał w szufladzie z bielizną.
Skąd wiesz?
Bo wszystko rozrzucił. O co mu chodzi z tymi majtkami?
Nie wiem. Może lubi ich dotykać.
To dziwne.
To nie jest dziwne, mamo. To niemowlak.
- Nie wie, co robi. - Coś tam wie.
Szafka ma sześć szuflad, a nigdy nie wyciąga skarpetek.
Słuchaj...
Tyler zapytał,
czy wyjdę z nim dziś na kolację.
No i?
Nie rób takiej miny.
Popilnujesz go kilka godzin?
Jeśli będę musiała.
Nie daj się namówić na próbowanie od nowa.
Mówię tylko, że dostajesz amnezji.
Mówi coś miłego, idziecie na randkę i już.
Zapominasz o wszystkich świństwach.
Przynajmniej próbuje.
Gdyby próbował, odwiedziłby czasem syna
zamiast grać na konsoli i drapać się po tyłku.
Jezu, tylko nie wspominaj o Bretcie.
- Nie będę. - Serio.
- Nie chcę jej słuchać. - Nie będę. Rany Julek.
Potrzebuję mleka. Chłopcy zaraz wstaną.
Masz szczęście, że mieszkasz koło młodszej siostry.
Co ty byś beze mnie zrobiła?
Coś mi mówi, że dałabym radę.
Przyślesz Terry'ego, żeby naprawił młynek?
Gdy go włączam, robi tak...
Jakby utknął tam kot.
Jak twoja randka z Brettem?
- Nic nie mówiłam. - Widziałam jego auto o czwartej rano.
- Ty. - Myślałam, że to koniec.
- Nie wiem, po co o tym myślisz. - Co ty wyprawiasz, Deb?
- Dopiero co o tym rozmawiałyśmy. - Wynocha. Nie chcę z tobą gadać.
Będziesz mieć kłopoty przez żonatego faceta.
W końcu was przyłapią.
Niosę przed sobą laser Idąc wyznaczoną drogą
Wiesz, że to nie te słowa?
Niosę przed sobą laser Po nocnej autostradzie
Niosę przed sobą laser Idąc wyznaczoną drogą
Torturujesz te dzieci.
Ciociu, nie śmiałam się z ciebie.
Dorośnij, Deb.
Co znowu zrobiła?
Napraw jej młynek do odpadów.
- Co z nim? - Kot tam utknął.
Hej, Cindy.
Cindy?
- Co? Tu jestem. - Chodź do mnie.
- Paul kazał mi dołożyć towar. - Walić go. Chodź.
Padniesz, jak to zobaczysz.
WIECZÓR PANIEŃSKI
O Boże. Kto mi to kupił?
- Deb! - Zaczekaj na sezon futbolowy.
- Przydaje się częściej niż portfel. - Boże.
Mówię prawdę.
Nie chcę wam przeszkadzać, ale mamy kolejkę.
Woli pani jagodowe? Zazwyczaj kupuje pani domowe, a to jagoda.
Przyniosę pani te domowe.
Pizza!
- Cześć. - Cześć.
- Postaw to na schodach, dobrze? - Nie jesteś moim szefem.
Jestem szefem wszystkich. Postaw na schodach.
- Potrzymać Jessego? - Pomóc?
Piwo jest na schodach.
- Mogę mu pokazać... - Żadnych mieczy wikingów.
Pamiętasz, co było ostatnio? Miał wielkiego guza na głowie. Nie.
Hej. Co robisz? Odłóż to.
- Cześć, mamo. - Cześć, Debra.
- Dzięki. - Spoko.
- Chcesz coś powiedzieć? - A ty?
- Nie. - W porządku.
Wyglądasz, jakby coś chodziło ci po głowie.
- Gdzie Bridget? - Na randce z dupą wołową.
- Nie mów tak. - Mam to gdzieś.
- Próbują się dogadać dla Jessego? - Oby nie.
- Mogliby to wszystko poukładać. - Nikogo nie obchodzi twoje zdanie.
Nie nauczyłaś się jeszcze?
Przestań.
Przestań. Przydaj się do czegoś.
Przygotuj napoje albo coś.
Tak jest.
Idiotka.
Przygłup.
...zamachnął się, prosto do trzeciego bazowego i na drugą bazę!
Podwójna zagrywka!
Masz zamiar przeprosić za kłamstwa o Bretcie?
Katherine Margaret Tate, przepraszam z głębi serca.
Ze szczerego serca.
Zawsze tylko mnie pouczasz. Zaczyna mnie to męczyć.
Myślisz, że chcę to robić?
Wyglądać przez okno i sprawdzać, czy przyjechał?
Ciągle to robisz, więc musisz to lubić.
Może własne życie cię nudzi i mnie szpiegujesz.
Wiesz co?
Robię to, bo się o ciebie martwię.
Oby mama nie dowiedziała się, że umawiasz się z żonatym.
Boże broń. Amen.
Święta Rodzina może wykopać ją z parafialnego klubu brydżowego.
Ojciec Cassano nie dopuściłby mnie do Eucharystii.
- Nie byłaś na mszy od lat. - Bo patrzą na mnie jak na trędowatą.
Gdy chodziłam tam w ciąży, wszystkie przyjaciółki mamy szeptały
jak małe, wredne myszki.
Nie dramatyzuj.
Spójrz na to z innej strony.
Ma żonę i trójkę małych dzieci.
Przyrzekli sobie wierność.
- Żyjesz w epoce kamienia łupanego. - Co to znaczy?
Że gdy stajesz przed ołtarzem
i obiecujesz kochać kogoś do końca swych dni, to nie to samo co kiedyś.
- To już nie jest praktyczne. - Mi i Terowi się udało, prawda?
Wiesz czemu? Bo nie próbowałaś niczego innego.
Skąd wiesz, że masz to, co najlepsze?
Terry...
Jego kutas...
to jedyny kutas, jakiego widziałaś.
Boże.
Kto jeszcze?
O Boże, Kevin Kramer.
Kevin Kramer?
Miał dużego, tak jak mówią? Carrie Manfry mówiła, że to wąż.
Musisz być taka prymitywna?
Jesteś dumna, że spałaś z połową facetów w Delaware?
- Nie. - Kath? Napiję się kawy.
Sekundkę.
Wiem, co jest dobre, a co nie,
- bo byłam tu i tam. - Gratulacje.
- Co, jeśli pojawi się ktoś inny? - Jak Tom Selleck?
Tak. Tom Selleck wchodzi do kuchni
i mówi: „Kathy, stanął mi. Chodź na górę.
Kath, stanął mi...”
Zaczekaj.
„Kath, stoi mi. Chodź na górę. Zrobię ci godzinną minetę”.
Powiedziałabyś...
Powiedziałabyś: „Tom, chciałabym ci przelecieć,
ale obiecałam coś Terry'emu przy ołtarzu”?
- Powiedziałabym. - Pieprzysz.
- Boże.
Boże, naprawdę byś to zrobiła.
To jeszcze gorsze.
Bridge.
Bridget!
Jezu Chryste.
Chodź. Już dobrze.
W porządku.
Cholera.
Cześć. Tu Bridget i Jesse. Zostaw nam wiadomość.
Już 8.20.
Mam gdzieś twojego kaca, zawijaj dupę do domu.
Nie jestem twoją niańką.
Nie.
Chodź.
Cześć, ciociu.
- Kath? - Tutaj.
- Już za to zapłaciłem. - Gotówką?
Tak, 700 dolarów.
Popilnuj go. Bridget nie wróciła do domu.
- Co się dzieje? - Nie mogę się dodzwonić.
Nie rób nic głupiego.
Idę po kluczyki.
Dobra. Już idę. Jezu.
W czym mogę pomóc?
- Gdzie Bridget? - Skąd mam wiedzieć?
- Wyszła z nim i nie wróciła. - Nie spała tu.
- Gdzie Tyler? - Z kolegami.
- Nie możesz tu wchodzić! - Cześć, Carol.
Wyjdź albo wezwę policję!
Gdzie Bridget?
- Masz 15 sekund albo wzywam gliny! - Powiedz, gdzie jest, to wyjdę.
Nie wiem. Wysadziłem ją pod domem Jenny.
Pod domem Jenny?
- Jenna Cunningham. - Czemu?
Pokłóciliśmy się...
- Dziesięć sekund! - Zamknij się, mamo!
Nie chciała jechać do domu.
Siedziały tam dziewczyny, więc ją tam podrzuciłem.
Ty głupia suko.
Jak mnie nazwałeś?
- Jesteś śmieciem. - Pięć sekund.
Jebany śmieć.
- Jestem śmieciem? - Jesteś.
A ty jesteś zdzirą, która uprawia seks przez telefon.
Bridget mówiła, że nie może spać, bo jej matka masturbuje się całą noc.
Czemu nie odwiedzasz syna? Bo jesteś śmieciem.
- Bo wiem, że tam będziesz! - Koniec. Dzwonię.
Dzwoń, kurwa.
Nie możesz tak wchodzić ludziom do domów. Wiesz o tym.
Dokąd teraz jedziesz?
Przyszła koło dziesiątej.
Była zdenerwowana.
Mówiła, że się pokłócili.
Wypiłyśmy kilka drinków.
Wyszła koło północy.
Chciała wracać pieszo?
- To prawie pięć kilometrów. - Tak jej mówiłam.
Mówiłam, żeby spała tu i że odwiozę ją rano.
Ale bała się, że będzie pani zła, jeśli zostawi pani Jessego.
- Co z ojcem Bridget? - Nie ma go.
Jak długo?
Odkąd dowiedział się 17 lat temu, że jestem w ciąży. Nie chciał jej.
Możesz usiąść?
- Gdzie teraz mieszka? - Karolina Południowa, Floryda.
Traci pan czas.
Przyjrzyjcie się Tylerowi Hanrickowi. Przyznał, że się wczoraj pokłócili.
Nie chciał, żeby urodziła Jessego.
- Stosował wobec niej przemoc. - Co to znaczy?
Uderzył ją. Więcej niż raz.
Ale Bridget nie chciała mi o tym mówić.
- Na pewno robił to częściej. - Zgłaszała to?
Mówiłam jej, ale nie chciała robić tego ojcu dziecka.
Wszystko się tu zgadza.
- Deborah, możesz usiąść? - Jeśli jeszcze raz każesz mi usiąść,
to przysięgam... Kath, wyprowadzisz ją?
Bo teraz tego nie zniosę, mamo.
Rozumiemy, co chce pani powiedzieć,
ale Tyler twierdzi, że wrócił z randki o 22.30 i został na noc.
Rodzice potwierdzają.
Ale, kurwa, niespodzianka. Będą go chronić.
Będą ściemniać, żeby go chronić. Ci ludzie to śmieci.
Rozumiem.
Czy ktoś inny oprócz Tylera mógłby chcieć ją skrzywdzić?
Nie ma nikogo innego. Jasne?
Dobrze.
Proszę dać znać, jeśli coś się pani przypomni.
Mamy zdjęcie we wszystkich wozach, także w hrabstwach Chester i Bucks.
Jeśli tam jest, znajdziemy ją.
Co pan powiedział?
Jeśli tam jest, znajdziemy ją.
Mamy siedzieć i czekać?
- My... - Co mamy zrobić?
Zadzwonimy, Deb. Okej?
- Jak tylko coś znajdziemy. - Okej.
- Obiecuję. - Okej.
Tak zróbcie. Wielkie dzięki.
Dobrej nocy wszystkim.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Okej.
Podzielimy was na cztery grupy.
Na zewnątrz czekają furgonetki, które zawiozą was na miejsce.
Gdy się tam znajdziecie, słuchajcie lidera grupy.
Jeśli znajdziecie coś, co może stanowić dowód,
nie dotykajcie ani nie przenoście go.
Powiadomcie lidera grupy, a my się tym zajmiemy.
Dobrze?
Pani Callahan, chciałaby pani coś dodać?
Deb.
Wyjdź na środek.
Pomóc ci...?
Minęły...
Minęły trzy dni, odkąd Bridget zniknęła.
Wyszła z domu koło 19.
Miała na sobie różową bluzę i białe tenisówki.
Kilka dni temu pofarbowała włosy,
więc teraz są jaśniejsze.
Ale nie bardzo.
To największy koszmar matki...
ZAGINĘŁA BRIDGET CALLAHAN
...wiedzieć, że twoja córka gdzieś tam jest i cię woła,
a ty nie możesz jej pomóc...
Przepraszam.
Tęsknię za córką.
Syn tęskni za mamą.
Chcemy tylko ją znaleźć i sprowadzić z powrotem.
Dobra?
Bridge kocha zwierzęta. Szczególnie konie.
Była wolontariuszką w stadninie WillowMay.
To jest Clover.
Dziadek Bridget kupił ją na jej dwunaste urodziny.
Gdyby Bridget to teraz oglądała, co chciałaby pani jej powiedzieć?
Że ją kocham.
Że zawsze przy niej będę.
Musisz coś zjeść. Straszysz nas.
Będę tu stała, dopóki nie zjesz i szybciej cię nie puszczę.
Deb, dokąd idziesz?
Papierosy. Zaraz wrócę.
Jezu, Deb.
Nawet nie wiem, co powiedzieć.
Nawet sobie nie wyobrażam.
Deb.
Przestań.
Deb.
Zostaniesz ze mną?
Ten tydzień jest ciężki.
- Przyjechał kierownik regionalny... - Nie mogę...
Nie zniosę kolejnego dnia z rodziną.
Zostaniesz ze mną, żebym nie czuła się taka samotna?
Proszę?
Dobrze.
W sobotę.
Przyjadę do ciebie w sobotę.
ZAGINĘŁA
Spróbuj się przespać.
To ja. Zastanawiałam się, kiedy tu dotrzesz.
Oddzwoń. Dobra?
Widujemy się raz na miesiąc, a ty się spóźniasz?
Pierdol się, Brett.
Pierdol się.
Jeśli nie oddzwonisz w 30 sekund...
pojadę do ciebie i powiem twojej żonie,
jak błagałeś, żeby dojść we mnie,
bo ona już ci na to nie pozwala.
Trzydzieści sekund.
Działania w Iraku zakończyły się...
Kurwa.
Kurwa!
Zrobić ci kawy?
Deb, co ty wyprawiasz? Jezu Chryste.
Musisz wyjść.
Wynoś się z mojego domu.
Myślisz, że jesteś wyjątkowa?
Myślisz, że jesteś pierwszą dziwką, która tu przyszła?
Jest 7.15. Ruszaj się!
Gdzie moje ubrania?
Zostawiłam na komodzie.
- Cześć, kochanie. - Hej.
Może jajka i kiełbaska, co?
Będę grał dziś w pokera u Timmy'ego.
Może zadzwonię do Terry'ego i go zaproszę.
Dobry pomysł.
Nie wrócisz na kolację?
Nie, zjem coś przed wyjściem.
Nie chcę jeść tego syfu, który tam mają.
Szkodzi mi na żołądek.
Ja i J pójdziemy chyba do Kath.
Ugotuj mi coś, zanim wyjdziesz.
J, ruszaj się, bo spóźnisz się na autobus.
Czemu babcia zawsze musi krzyczeć, żebyś coś zrobił?
Bo jestem zmęczony.
Jesteś zmęczony, bo grasz po nocach.
Skończ z tym albo będziesz codziennie biegał po schodach.
Zjesz płatki, słonko?
Odłóż to.
Czemu?
Bo tak mówię. Więcej powodów nie trzeba.
Nie patrz na nią. Mówiłem, że masz to odłożyć.
Dobra.
- Hej! - Nauczysz się mnie słuchać.
Dopóki nie zaczniesz, to zostanie tutaj.
Czemu zawsze mi wszystko zabiera?
Ray lubi rządzić.
Dobrze się czuje, jak jest szefem wszystkich.
To wkurzające.
Ty też nie musisz ciągle być takim gnojkiem.
Nie jestem gnojkiem.
Nie cały czas.
Ray jest hemoroidem.
Co to jest?
Kolec w tyłku, który nie zniknie.
Ale płaci za dom, zakupy i rachunki, gdy ja jestem w szkole,
więc musimy znosić jego wady.
Musisz się z nim umawiać? Nie znajdziesz kogoś lepszego?
O to chodzi. Nie ma nikogo lepszego.
Wszyscy są tacy sami.
Słodcy i czarujący, gdy podrywają, a jak dostaną, co chcą,
dobre rzeczy wylatują przez okno.
Nie wyjdziesz za niego, prawda?
Za Raya? Broń Boże.
Za nikogo nie wyjdę.
Poza tym Ray puszcza bąki w nocy.
Wypełnijcie kolumnę podatku, odliczając 35 procent z kwoty brutto.
Znów jakiś problem, Deb?
Żaden.
Miało być 35 procent?
Oblicz płacę netto, odliczając 35 procent z kwoty brutto.
Chwila. Cholera.
- Coś się stało i wszystko zniknęło. - „Zniknęło”?
Ktoś kiedyś widział, żeby komputer znikał?
Niech ktoś pomoże Deb, żeby nas nie spowalniała.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Czy to poważne?
Ma 16 lat.
Urodziłam Bridget w tym wieku.
Mówiłam mu o tym.
Cholera, zakochał się.
Oby nie była z nim dlatego, że jest wielką gwiazdą futbolu.
Ona nie jest taka jak ty.
Auć.
Jak z Rayem?
Ray to Ray.
Słyszałam waszą nocną kłótnię.
I co?
- Sporo tego ostatnio. - Kup zatyczki do uszu.
- Do czego zmierzacie? Minął rok. - Jezu.
Właśnie wyświadczam ci przysługę, a ty się czepiasz?
- Co się dzieje? - Nie mów.
Ty z nią porozmawiaj.
- Tylko wspomniałam o Rayu. - Jezu Chryste.
- Co z wami będzie, Deborah? - Widzisz, co zrobiłaś?
- Uważamy, że cię od nas odciąga. - Wszyscy?
- Obmawialiście mnie za plecami? - Nie za plecami.
Byliśmy na meczu Murpha i padło imię Raya.
Wszyscy mieliśmy podobne odczucia wobec niego.
Jakie?
- Kontroluje cię i odciąga od nas. - Wiecie, co mnie odciąga?
- Ray. - Nie Ray.
To, że jak dupki ciągle mnie przesłuchujecie.
Też brałeś udział w tej naradzie wojennej?
- Słyszałeś mnie. - Zignoruj ją.
- Daj mi spokój. Oglądam mecz. - Czy Ray zapraszał cię na pokera?
- Tak, dzwonił wcześniej. - Czemu nie poszedłeś?
- Pracowałem cały tydzień. - Myślisz, że jesteś lepszy?
Co ty gadasz?
- Wspieramy cię i tyle. - Wspieracie?
Kiedy mnie wspieraliście? Podaj chociaż jeden przykład.
A kiedy tego nie robiliśmy?
Mam zacząć wymieniać? Z chęcią. Naprawdę tego chcesz?
Nie. Bo wszyscy by się dowiedzieli, jaką jesteś hipokrytką i oszustką.
Co ja ci zrobiłam, Deb?
- Czemu mnie tak nienawidzisz? - Całe życie mnie uciszasz.
- Nie pasowałam do twojej wizji. - Ciebie nie da się uciszyć.
Zawsze sprawiałaś, że czułam się źle, gdy było mi dobrze.
- Cholera! Jedyna osoba... - Znów wyciągasz ojca.
- Tylko on cię rozumiał, tak? - Tak!
- Tylko on cię kochał! - Znowu mnie uciszasz.
A ty nie odpowiedziałeś na jebane pytanie.
- Czemu nie grałem w pokera? - O to, kurwa, pytałam.
Bo Tim Haggerty to dupek, okej?
- Koledzy Raya. Jebane dupki! - Może ty nim jesteś!
- Ja jestem dupkiem? - Tak?
- Kath? Wyprowadź ją stąd. - Mam wyjść?
- Proszę, wyjdź. - Dobra. Pierdol się.
- Super. - Walcie się wszyscy.
Chodź, Jesse! Twoja ciotka nas wyrzuciła.
- Chciałem postrzelać! - Już!
BAZA OSÓB NIEZIDENTYFIKOWANYCH
PENSYLWANIA
STARSZE NASTOLATKI MŁODZI DOROŚLI
SZUKAJ
ZNALEZIONO 0 PRZYPADKÓW
Zabierzesz pokrywkę?
Wkładasz 22 świeczki?
Tak.
Gdzie jest Ray?
W rafinerii.
Nie zaczynaj. Nie dziś, okej?
- Mogę zjeść tort? - Jeszcze nie jest gotowy.
- Umieram z głodu. - Nie jest gotowy. Zaczekaj.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem...
Chciałam podziękować wszystkim, że w tym roku znowu tu są.
Dziś Bridget skończyłaby 22 lata.
Chcę, żeby wiedziała, że wciąż ją kochamy...
że o niej nie zapomnieliśmy
i wciąż szukamy odpowiedzi.
Wszystkiego najlepszego.
Została sekunda i 17 jardów...
Brawo, Murph!
Idę po oranżadę. Kupić wam coś?
- Mogę zjeść hot doga? - Pewnie.
Nic?
Z kim rozmawiałaś?
Rozmawiałaś z kimś przy barze.
Matt Carter. Chodziliśmy razem do liceum.
Zabawny koleś, co?
Chyba był klasowym klaunem.
Pospiesz się i przejdź do sedna,
zamiast owijać w bawełnę.
Wszyscy mówili, żebym się do ciebie nie zbliżał.
Jeśli mam płacić za dom, samochód
i twoje wymyślne fryzury, to musisz zmienić nastawienie.
Czemu muszę się z nim spotykać?
Bo to twój ojciec.
Nie do końca.
Nie było go ze mną i nie robił rzeczy, które robią ojcowie.
Wiem.
Kiedyś będziesz chciał wiedzieć, jaki on był. Czy jeździł na desce
i grał w kosza. Będziesz pytał, czemu jesteś taki, jaki jesteś.
Więc pomyśl, że po prostu dbam o swój tyłek.
Cześć, młody!
Przyniosłem ci rakiety.
Minęło trochę czasu, co?
Dobrze cię widzieć.
Ale urosłeś.
Rzuciłam.
Też bym chciał.
Dzięki, że go przyprowadziłaś.
Mieszkasz teraz na Florydzie?
Tak.
W tej chwili Ośrodek Trzeźwości, ale chcemy z Kaylee zamieszkać sami.
Wygląda na miłą dziewczynę.
Cieszę się.
Spieprzyłaś mi życie.
Wiesz?
Te kłamstwa, że byłem agresywny wobec Bridget.
Ludzie zaczęli inaczej na mnie patrzeć.
Nikt nigdy nie podniósł na nią ręki.
Przysięgam, połowa moich problemów wynika z tego, co stało się wtedy.
To był dla mnie zły czas.
Straciłam córkę
i szukałam winnego. Byłeś łatwym celem.
Przepraszam.
Odwiedziła mnie mama i przywiozła kilka starych zdjęć.
Tak?
Zatrzymaj je.
Możesz mnie z nich wyciąć. Mam to gdzieś.
Dziękuję.
- Nie myślisz, że może... - Nie.
Dawno przestałam tak myśleć.
Dziękuję, że go wychowujesz.
Może kiedyś zostawię to za sobą i będę częścią jego życia.
Jest grzeczny?
- Nie rozrabia, nie cwaniakuje? - To dobry dzieciak.
Naprawdę dobry.
- Cieszę się. - Tak.
Kupiłem ci coś.
Lubisz kwaśne gumy?
Jest ich tam pełno, plus żelki i rozpuszczalne gumy.
Babcia nie pozwala mi jeść słodyczy.
Tym razem ci pozwalam. Podziękuj.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Bądź grzeczny i słuchaj babci.
Dobrze.
Kocham cię.
Okej.
Odzywaj się do nas.
Będę.
Do zobaczenia wkrótce.
Hej, Deb!
Nadchodzą kłopoty.
Przekażę dwa ostatnie stoliki.
- Nie jedz. - O co ci chodzi? Zaraz wystygnie.
O której wczoraj wróciłaś?
- Nie wiem, o jedenastej? - Jedenastej?
Może później.
Przyszły dziewczyny, z którymi pracowałam w Trucchi's. Pogadałyśmy.
Czekałem do 1.30, aż zwleczesz dupę do domu.
Przejechałem obok i widziałem, jak gadasz z czarnoskórym gościem.
Masz na myśli Paula?
- Nie znam jego imienia. - Paul jest gejem. Pedałem.
Tak byś go nazwał. Jeśli coś sobie wyobrażałeś, przestań.
Nikt nie zje, dopóki nie pozwolę.
Ale puszysta. Wiesz, jaki jest jej sekret?
W chuj masła.
Chcesz sobie zjeść?
Zjedz wszystko, jebana suko!
Zjedz wszystko.
Jesteś głodna? Masz. Wpierdalaj.
Może soku? Proszę.
Ray bije babcię!
Niech to. Szlag!
Ty pieprzona...
To boli! Kurwa!
- Do cholery! - Wynoś się z mojego domu!
Odłóż to.
Już po wszystkim.
Popełniłem błąd.
- W porządku, Deb? - Będzie, jak ten sukinsyn wyjdzie.
Policja już jedzie.
Jeśli teraz wyjdę, nigdy nie wrócę.
- Na pewno tego chcesz? - Wynoś się!
Dobra.
Powodzenia w szukaniu kogoś, kto cię zniesie.
Ty też się wal, Terry.
Nic ci nie jest?
Pewnie.
GRATULACJE ZAKOŃCZENIE SZKOŁY
- Terry, chcesz piwo? - Chętnie. Dzięki.
Muszę odetchnąć. Ciocia Claire opowiada mi o kamieniach żółciowych.
- Boże. - Deborah.
- Cześć, mamo. - Cześć.
- To dla mnie? - Mam dla ciebie prezent.
- Nie trzeba było. - Wiem.
- Mam otworzyć? - Tak.
„Dla Deb. Z miłością, mama”.
WYTRWAŁOŚĆ
Na ścianę w twoim biurze.
Pewnie. Dzięki, mamo.
Nie ma za co.
- Zaraz wrócę. - Okej.
Na zewnątrz!
Jest z ciebie taka dumna.
Będzie miała powód do dumy, jeśli znajdę pracę.
Zadzwoń do Nancy Evans.
Pracuje w Pennhurst, w domu opieki. Dobrze na tym wyszła.
W tej chwili wezmę cokolwiek.
Nie cokolwiek. Za ciężko pracowałaś.
- Zasługujesz na coś wspaniałego. - Tak.
- Jesteś gotowa na randki? - Nie.
W żadnym wypadku. Czemu?
Może kogoś mam.
Pracuje z Terrym.
Jest uroczy.
Młody.
- Jak młody? - Trzydzieści pięć.
- To dziecko. Jezu Chryste, nie. - To nie mój pomysł.
Wiem, jaka jesteś upierdliwa.
- Sam się zainteresował. - Jak to?
Był u nas na kolacji i zobaczył twoje zdjęcie.
- Jakie zdjęcie? - A co za różnica?
Jeśli to zdjęcie sprzed lat, gdy byłam opalona i sterczały mi cycki...
Które zdjęcie?
Nowe. Jak się nazywa?
Chris McGuire.
- Chris McGuire. - Moglibyśmy spotkać się razem.
- Deb? - Tak?
- Jest wujek Jack i ciocia Dottie. - Jak się macie?
Cholera.
Świetnie. Odwracam się. Siadam.
A koleś wylewa mi piwo na głowę.
- Tak. - Daj spokój.
- Powiedz, że mu dołożyłeś. - Wierz mi, że chciałem.
Ale byłem tam z siostrzeńcem.
Więc przesiedziałem tak cały mecz.
Przemoczony, dupa mi zmarzła,
ale co zrobić?
Deb, lubisz futbol?
Niezbyt.
A jakie rozrywki lubisz?
Sen.
Jestem tak zajęta szkołą i pracą, że gdy mam chwilę, śpię.
Jasne.
Rozumiem.
A kiedy nie jesteś zmęczona i nie pracujesz?
Nie pamiętam, kiedy ostatnio tak było.
Wiecie co? Pójdę do łazienki.
- Deb, idziesz ze mną? - Nie trzeba.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Przyślijcie J-a.
Jesse? Chodź.
Halo?
- Co to było? - Co?
Nie odezwałaś się ani słowem. Siedziałaś jak pomnik.
- Bo nie chciałam tam być. - To po co z nami poszłaś?
- Zmusiłaś mnie. - Dobranoc.
Dobranoc.
- Nie zmuszałam cię. - Jestem zmęczona. Idę spać.
Teraz wszyscy wiedzą, że jesteś zmęczona.
Postarał się.
- Kupił kwiaty. - Och, kupił kwiaty.
Wydał 7,50, więc powinnam rozłożyć nogi?
Zdarzało ci się za mniej.
Nienawidzę kwiatów.
Tylko stoją na stole, zdychają i śmierdzą.
Idź do łóżka. Daj mi to.
A teraz spać.
Nie pasujemy do siebie.
Co z nim nie tak?
- Mnóstwo rzeczy. - Jakich?
Nie spodobał mi się.
Jeśli by się postarał, nie przyszedłby w roboczym ubraniu.
- Umyłby ręce. - I tak mówił, że jesteś za stara.
Ben, daj mi dwa piwa.
Coś do picia na początek?
Mogę prosić o Bud Draught?
O, Deb. Nie wiedziałem, że tu pracujesz.
Nie chrzań.
Przesiadłeś się do mnie. Czego chcesz?
- Kanapkę Philly i krążki cebulowe. - Czego naprawdę chcesz?
Mam 38 lat i wychowuję siedmiolatka.
Jeśli szukasz romansu albo imprezowiczki, to nie u mnie.
Szukam 38-letniej kelnerki z siedmioletnim wnukiem,
która nie znosi zabawy, więc pasujesz idealnie.
Bud Draught i Philly z krążkami?
- Keczup? - No pewnie.
Przyjedź po mnie w sobotę o 19.
Chcesz wejść?
Tak.
- To dom Terry'ego. - Tak.
Wchodź.
Wróciliśmy. Przyślesz J-a?
Jak było?
Dobrze.
Umył się? Jak się ubrał?
Pogadamy później.
Stoi obok, więc zaczekam aż pójdzie,
- żeby ci powiedzieć, że było do dupy. - Okej.
- Dobra. - Zadzwoń, jak pójdzie.
Idę do łazienki.
Nie rozgość się za bardzo. Nie zostaniesz tu długo.
Spoko. I tak mam zaraz kolejną randkę.
Cześć.
Jestem Chris.
- J, to Chris. -Już się poznaliśmy.
Idź się umyć, a potem pół godziny telewizji.
- Ale chciałem... - Nie. Pół godziny.
Chcesz piwo?
Pewnie. Czemu nie?
Dziękuję.
Kath kazała ci się wystroić?
Szepnęła mi, że poprawa garderoby może wpłynąć na wyniki.
Naprawdę?
Wolałam cię w tamtym stroju.
Serio?
Terry powiedział mi o twojej córce.
Bardzo mi przykro.
Nie palę już.
Ale czasami mnie ciągnie.
Kath mówiła, że jesteś świetną matką.
Chciałabym.
Urodziłam Bridget, gdy miałam 16 lat.
Przespałam się dwa razy z kolesiem i tyle.
Pierwszy chłopak?
Pierwsze wszystko.
Chciał, żebym usunęła ciążę, ale bardzo jej pragnęłam.
Byłam tak nerwowa, że przez rok spałam obok niej na podłodze.
Nie wiedziałam, co robić.
Nie wiem, jak to przetrwałaś.
Ledwo.
Ale wróciłaś.
Do czego?
Dobre pytanie.
Jaka jest odpowiedź?
Chciałabym ją znać.
WITAMY W TRUCCHI'S
Czemu nie mogę chodzić na zajęcia muzyczne?
A kto tam uczy?
- Nie wiem. - Właśnie.
Nie chcę, żebyś spędzał czas z ludźmi, których nie znam.
Timmy może iść. Brian też.
Nie zajmuję się Timmym i Brianem, tylko tobą.
Nigdy nie mogę nigdzie pójść.
Dusisz mnie.
Nawet nie wiesz, co to znaczy.
Że nie można oddychać.
Moim zdaniem oddychasz normalnie. Wsiadaj do auta.
Steelworkers' Sons. Tak się nazywaliśmy.
- Byliście nieźli? - Nie. Byliśmy okropni.
Ale w kilka lat zjeździliśmy wybrzeże całego New Jersey.
Od Point Pleasant do Wildwood. Było pięknie.
- Dziewczyny z college'u szalały? - Nie uwierzyłabyś.
Co noc schodziłem ze sceny z workiem pełnym damskich majtek.
Obleśne. To nieprawda.
Wiesz...
Miałem taki sposób, że wybierałem najładniejszą dziewczynę na widowni
na samym początku koncertu
i kiedy zaczynała się ostatnia piosenka,
zapraszałem ją na scenę do tańca.
- Od razu bym cię wybrał. - Naprawdę?
Boże.
Właściwie...
Chcesz tego. Zaufaj mi.
- Nie chcę. - Będziesz zachwycona.
Dziękuję wam. Proszę o ciszę.
Czy piękna dziewczyna w dżinsach i cudownej różowej bluzce
może wejść na scenę?
Nie, dzięki.
Nie zaśpiewam, dopóki tu nie przyjdziesz.
Wolę zostać z przyjaciółmi.
- Zostaniesz z przyjaciółmi? - Tak.
Na pewno?
Naprawdę?
Och, Deb.
Deb.
Wypróbuj mnie.
Nie jestem takim dobrym tancerzem, ale daj mi szansę.
No chodź.
- Nie tańczę. - Ja też nie potrafię.
- Zmyśliłem to, żeby cię wyciągnąć. - Domyśliłam się.
„Steelworkers' Sons”.
Sam nie wiem.
Deb?
Tak?
Wszystko okej?
Nie mogę.
Chodź tu.
- Hej. - Cześć.
- Chodź tu. - Okej.
Hej.
Nie skrzywdzę cię.
Chcesz coś powiedzieć?
Żegnaj, Clover.
Będę tęsknił za naszymi torami przeszkód.
Mam nadzieję, że byłaś szczęśliwa.
Przywitaj się z mamą, jeśli ją spotkasz.
Amen.
- Wszyscy już są? - Poza Cindy.
- Gdzie jest Cindy? - Pojechała po śmietankę do kawy.
- Halo, gdzie piękna panna młoda? - Miałaś zaczekać na dole.
Chciałam dać ci prezent.
- Nosiłam to w dniu ślubu. - Czyli ja też muszę?
Tak. To rodzinna pamiątka.
Nie powinnaś pić.
Więc masz zamiar doprowadzić to do końca?
- Boże. - Czemu mi to robisz?
Zadaję pytania, jak każda matka. Ile się spotykacie, osiem tygodni?
- Nie wiem, jak ma na nazwisko. - McGuire!
- Nie wiedziałam. - Jest na zaproszeniu.
Kath, daj mi papierosa.
- Sukienka przejdzie dymem. - Boże.
Nie chcę cię denerwować.
- Ale to za krótko. - Więc chcesz mnie od tego odwieść?
- Warto spróbować. - Czy ja cię kiedyś słuchałam?
- Nie. - Właśnie.
Więc zapalę papierosa.
Zejdę na dół i poślubię faceta, z którym spotykałam się i pieprzyłam
przez ostatnie osiem tygodni,
- a potem wszystkich uściskam... - Cholera.
- Sukienka śmierdzi dymem. - O Boże.
Rany.
Mamo...
- Dobrze. - Idź na dół.
Przynajmniej jest katolikiem.
- Mama do drugiego auta. - Ostrożnie.
Idziemy do furgonetki. Szybko.
- Masz pomadkę? - Tak.
- Dobra. - Mam.
Panie i panowie, przedstawiam pana i panią McGuire!
Dobra.
- Chciałbym powiedzieć kilka słów. - Boże.
Obiecuję, że nie będzie bolało.
Jeśli ktoś mnie nie zna,
to niech wyjdzie, bo znajduje się na mojej posiadłości.
Tylko żartowałem.
Mam na imię Terry i jestem ulubionym szwagrem Deb.
- Jedynym. Nie ma wyboru. - Nie mam konkurencji.
Jest tak samo piękna jak upierdliwa,
odkąd ją znam.
Ale tworzą cudowną parę.
Naprawdę dobrze widzieć ich razem.
Ja i Kath życzyliśmy tego Deb przez wiele lat.
Chciałbym dodać...
że jeśli Bridget by tu była, powitałaby cię w naszej rodzinie
z miłością, jak my wszyscy.
Chris, chcę ci podziękować, że się nią zaopiekowałeś.
Kolacja!
Witam.
Zaraz przyjdziemy.
- Dobrze. - Tak.
Brzmi nieźle.
Gotów na konkurs talentów?
Muszę jeszcze poćwiczyć.
Żartujesz? Urodził się gotowy.
Clapton trzęsie portkami.
Na pewno.
- Czego się napijesz? - Wody. Co dostałeś ze sprawdzianu?
- Piątkę z plusem. - Nieźle.
Nie cieszysz się, że zaczęliśmy się więcej uczyć?
Idziesz na dyskotekę?
Jaką dyskotekę?
Mają imprezę w szkole.
Pani Kiefer prosiła, żebym pomogła. J nie kupił biletu.
- Nie lubię takich rzeczy. - Na pewno?
Dziewczyny, wolne tańce, obściskiwanie.
- Bez obściskiwania. - Każdy koleś to lubi.
Jeśli potrzebujesz lekcji,
dziewczyny kiedyś nazywały mnie „Królem Ocieraczem”.
Wiedziałaś o tym?
- Przyciskasz się do niej... - W porządku.
- Siadaj, królu. Zrozumieliśmy. - Pokaż Mallory, co masz...
Jakiej Mallory?
Nie wiem.
Nigdy o niej nie słyszałem.
Powinieneś iść.
Dziewczyny będą rozczarowane, jeśli nie pójdziesz.
Jasne.
Dziękuję.
PARKING DLA NIEPEŁNOSPRAWNYCH
Uspokójcie się. Zasługujecie na lepszą umowę.
Co mamy zrobić?
Wyjdźcie.
Strajkujcie. Szefostwo w Phoenix będzie czekało na wasze potknięcie.
Pierwsza oferta, którą przyślą, będzie do dupy. Nie zgadzajcie się.
Bądźcie silne.
Lorraine, pamiętasz, jak udało nam się w 2012?
Nie pękłyśmy.
Tylko w ten sposób potraktują was poważnie.
A co z tobą? Nie będziesz miała problemów?
Będę, ale poradzimy sobie.
Zrzucimy całą pracę na Shawnę.
Nie wydaje mi się.
Jeśli będzie trzeba, sprowadzimy pielęgniarki kontraktowe.
Będzie dobrze.
- O której jedziecie w sobotę? - O ósmej.
Nie pojedziesz z nami?
Chciałbym.
Robimy remont przy Providence Road i walczymy z czasem.
Za dużo pracujesz.
Może pojedziemy na wycieczkę?
Tylko ty i ja.
Jeb ma domek w Clearwater.
A może Nowy Meksyk?
Nowy Meksyk?
Widziałam taki program podróżniczy.
Ludzie wspinali się w Rio Grande.
Była tam sztuka,
niesamowite starożytne malunki w jaskiniach...
Przemówiło to do mnie.
Co powiedziało?
Chris i Deb, chodźcie do mnie.
Jeśli tak, to niech będzie.
Tak?
A czemu nie? Idę spać.
Kocham cię.
- Szybko, bo utkniemy w korkach. - To wszystko?
- Weź to, Ter. - Już.
- Sprawdziłeś wszystko? - Kuchenkę?
- Pa. Kocham cię. - Ja ciebie też.
- Jesse, zadzwoń, jak dojedziecie. - Dobra.
- Dziękuję. - Dzięki.
Będziemy tęsknić.
Mamy kanapki?
Do zobaczenia.
- Jest. - Widać jezioro.
- W samą porę. - Hej.
- Pijesz piwo? - To ferie wiosenne.
- Co z tego? - To pierwsze z wielu.
Chodź do mnie.
- Jak college? - Wspaniale.
Tak?
Zobaczymy, jak będzie po wystawieniu ocen.
Nie. Nie robimy tego.
Nie rozmawiamy o szkole.
- Nie! Postawcie mnie! - Zabawisz się!
- Moje okulary! - Weź je!
Chłopaki, nie!
Nie ważcie się!
Dajcie jej coś do picia!
Mama mówiła, że namówiłaś ją na bingo w domu starców.
Była przygnębiona, gdy ją odwiedziłam.
Ten udar odebrał jej więcej, niż jest skłonna przyznać.
Powtarzam jej, że może mieszkać z nami.
- Mamy dwa wolne pokoje. - Wiem.
Kolega Terry'ego może zbudować podjazd dla wózka.
Nie chce być ciężarem. Chyba trochę się krępuje.
Czym?
Całe życie była niezależna i nagle musi polegać na innych.
To dla niej trudne.
Rozmawiałam już z kimś.
Nie odzyskałam pieniędzy za coś, co zwróciłam dwa miesiące temu.
- Tak. - Poproszę o numer rachunku.
- Gdzie on jest? - W prawym górnym rogu.
Chris, gdzie jest rachunek z Sears?
Chyba go wyrzuciłem.
- Ma go pani? - Zadzwonię później.
Czemu go wyrzuciłeś?
- Hej. - Cześć.
- Wszystko okej? - Tak.
Mam dobre wieści. Dzwonili z góry.
Po południu prześlą nową propozycję dla pielęgniarek.
Wygrałyśmy, Deb.
- O Boże. - Udało się.
- Powiesz wszystkim? - Tak.
Na pewno nic ci nie jest?
- To cudowne wieści. - Tak.
- Dobra robota. - Nawzajem.
- Hej. - Chciałem chwilę pogadać.
- Mamy zaległości. Nie wiem... - O której będziesz w domu?
Nie tak późno.
Też cię kocham.
Cześć.
Co to za torby?
Jak długo to trwa?
Co trwa?
Widziałam cię u niej.
Jak długo?
Wyjaśnię ci to...
Mam krzyczeć i rzucać szkłem o ścianę?
- Chcesz? Bo mogę to zrobić. - To tylko...
- Cokolwiek sądzisz... - Chris.
Sześć miesięcy.
Góra.
Kim ona jest?
Nazywa się Sarah.
Poznałem ją w barze w Wilmington.
Czemu?
- Deb... - Czemu?
Czego ci nie dawałam?
Po prostu...
Cześć.
Hej, kolego.
Co zrobiłeś?
Wyprowadzę się na jakiś czas... J!
Deb.
Ładna?
I ma niezłe cycki.
Cholera.
Naprawdę niezłe.
Nie płaczesz. To dobrze.
W końcu zacznę.
Wszystko wypłynie.
A teraz muszę być przyzwoitką.
- Jestem zbyt zmęczona. - Ale przystojniak.
Dobra. Idę.
WIOSENNA DYSKOTEKA W ASTON HIGH
Mamo, to ja, Debra.
Mamo?
Mamo!
Co?
Jezu Chryste.
Przez chwilę myślałam...
Jeszcze nie umarłam.
- Tak? - Przepraszam.
Przyszedł do ciebie detektyw Morris.
Idź. Posiedzę z twoją mamą.
W zeszłym tygodniu aresztowaliśmy Franka Geralda Derricka
i obciążyliśmy winą za morderstwo Amandy Butler.
Podczas przesłuchań pan Derrick przyznał się
do porwania i zamordowania kolejnych trzech ofiar.
Przy pomocy pana Derricka
znaleźliśmy szczątki Jessiki Edmonds, Kelly Ryerson i Bridget Callahan.
Teraz odpowiemy na pytania.
Nazywam się Deb Callahan.
Twój mąż zamordował moją córkę. Chcę z nim porozmawiać.
- Proszę odejść. - Nie dotykaj mnie.
Chcę wiedzieć, co stało się z moją córką.
- Proszę nas zostawić. - Nie odpuszczę, póki go nie zobaczę.
Pozwól mi porozmawiać z mężem.
Muszę wiedzieć, co stało się z córką. Błagam, powiedzcie mi.
Niech ze mną porozmawia. Muszę wiedzieć, co się stało.
Błagam.
Błagam!
Cholera.
Halo?
Tu detektyw Morris. Dostałem informację z prokuratury.
Frank Derrick dziś się z tobą spotka.
O której?
O siedemnastej.
- Dobrze. - Okej.
Dobrze się czujesz?
Chyba tak.
Idź sama. Zaczekamy tu.
Chcesz tu zostać?
Nie, pójdę z tobą.
Cztery dolary?
- Tak, cztery. - Chce pani....
Wezmę torbę.
Widać, ile ich tam jest.
Zostały mi cztery dolary.
- Może być. - Okej.
Hej.
- Jak tam, kolego? - Dobrze.
Dobrze cię widzieć.
- Uczysz się? - Tak.
Mam dziewczynę.
Chodzi o Mallory?
Zeszliśmy się na dyskotece.
Nieźle.
Spłynął na ciebie talent Króla Ocieracza.
Twój wyjazd złamał jej serce?
Powiedziałem, że wrócę na wakacje. Zaczeka na mnie.
- To dobrze. - Pomożesz tej pani?
Co tu robisz?
Nie chcesz się spotkać, nie odbierasz.
Stwierdziłem, że to ostatnia szansa, by cię zobaczyć.
Jak idzie?
Póki co 78 dolarów. Dojedziemy za to do Harrisburga.
- Masz tam już coś pewnego? - Nie.
Roczny najem dwupokojowego mieszkania.
Mógłbym was tam odwiedzić.
Wygrzać się trochę.
Posiedzieć z J-em i z tobą, jeśli będziesz chciała.
Wciąż cię kocham.
To się nie zmieniło.
To może chociaż coś kupię.
Muszę urządzić całe mieszkanie.
Co wybierzesz?
Ile za to?
Piętnaście.
- Reszta dla ciebie. - Dzięki.
Na wyjazd z Harrisburga.
Powinno pomóc.
Żegnaj, Chris.
Gotowy?
Dobra, J.
Dzwoń co kilka godzin, bo babcia na pewno zapomni.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
- Pa, babciu. - Pa, pa.
Niech cię Bóg strzeże.
Powodzenia, młody.
Nadeszła ta chwila.
Czekałaś na nią 40 lat.
Przestań.
Jesteś moim sercem.
Ty pierwszy.
Bezpiecznej podróży. Kocham cię.
Zajmij czymś moją siostrę.
Myślałem, że to twoja praca.
Kocham cię, kocham cię.
Zapinaj pasy.
Z DEDYKACJĄ DLA TOMMY'EGO KELLY'EGO I TEAM HOPE
Tłumaczenie napisów: Inez Girek